دعوای اثبات مالکیت، یکی از دعاوی است که در رابطه با اموال منقول، نظیر خودرو و غیر منقول، مانند املاک، در رویه قضایی مطرح می گردد. با این وجود، در رابطه با دعوای اثبات مالکیت، در شرایطی که مطابق قانون ثبت، تنظیم سند رسمی، برای املاک، ضروری بوده، اختلاف نظری در رویه قضایی وجود داشته که در این بخش، تحت عنوان دعوای اثبات مالکیت در رویه قضایی، به بررسی آن، می پردازیم.
همانطور که در بخش قبل، گفته شد، مطابق ماده 22 قانون ثبت، در صورتی که ملکی به ثبت برسد، دولت و زیرمجموعه های آن، مانند دادگاه ها، تنها فردی که سند رسمی به نام وی است را به عنوان مالک شناخته و به درخواست وی ترتیب اثر می دهند.
با توجه به این ماده، در مورد دعوای اثبات مالکیت املاک دارای سند رسمی که با استناد به سند عادی، مطرح می شود، در رویه قضایی کشور ما، یک اختلاف نظر شکل گرفته است. با این توضیح که برخی از دادگاه ها با استناد به رای وحدت رویه شماره 569 مورخ 10/10/1370 هیات عمومی دیوان عالی کشور، دعوای اثبات مالکیت این گونه اسناد را با سند عادی پذیرفته و به آن، رسیدگی می کنند.
اما، برخی دیگر از محاکم کشور ما، مستندا به مواد 22، 46، 47 و 48 قانون ثبت اسناد و املاک و رای وحدت رویه شماره 672 مورخ 01/10/1383 دیوان عالی کشور و با توجه به قانون تعیین تکلیف اراضی فاقد سند رسمی، بر این اعتقاد هستند که دعوای اثبات مالکیت املاک دارای اسناد رسمی، با سند عادی، قابل پذیرش نمی باشد.
سوالات متداول
1- دلایل اثبات مالکیت چیست؟
دلایل اثبات مالکیت شامل مواردی مانند سند اقرار و شهادت می باشد توضیحات بیشتر در این رابطه در متن مقاله آورده شده است.
2- مدارک لازم برای اثبات مالکیت چیست؟
اسناد عادی و رسمی و استشهادیه از جمله مدارک لازم برای اثبات مالکیت می باشد توضیحات بیشتر در این رابطه در متن مقاله آورده شده است.
3- اثبات مالکیت با سند عادی و رسمی امکان پذیر است؟
اثبات مالکیت با سند عادی و رسمی امکان پذیر بوده و تنها در مورد املاک دارای سند رسمی، اختلاف نظری در این رابطه، در رویه قضایی وجود دارد توضیحات بیشتر در این رابطه در متن مقاله آورده شده است.
برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد اثبات مالکیت می توانید با گروه حقوقی فرشاد قاسمی در ارتباط باشید و سوالات حقوقی خود را از طریق
مشاوره حقوقی تلفنی با وکیل مطرح نمایید.
انواعی از کلاهبرداری ملکی
آموزش مالکیت در زبان انگلیسی یکی از مفاهیم اساسی است که در حین یادگیری زبان مورد توجه قرار میگیرد. مالکیت در انگلیسی به دو صورت معلوم و نامعلوم وجود دارد. در مالکیت معلوم از اسم مالکیتی مانند "the book of John" یا "John's book" استفاده میشود که با کمک apostrophe و s به شخص یا موجود متعلقه اشاره میکند. در مالکیت نامعلوم، از کلمات مانند "mine", "yours", "his", "hers", "ours", و "theirs" برای نشان دادن مالکیت استفاده میشود. برای نمونه: "This book is mine."
یادگیری قواعد مالکیت در زبان انگلیسی اساسی است زیرا به فرد امکان میدهد تا بتواند به درستی از اسامی و اشیاء در جملات خود استفاده کند و از تکرارهای زیادی جلوگیری کند. به علاوه، فهمیدن قواعد مالکیت به فرد کمک میکند تا ارتباطات خود را بهبود بخشیده و به درستی ایدهها و اطلاعات را منتقل کند. از این رو، آموزش مالکیت در زبان انگلیسی یکی از مراحل اساسی و بنیادین در یادگیری این زبان محسوب میشود و مهم است که به صورت کامل و جامع تدریس شود تا دانشجویان بتوانند از طریق آن به طور صحیح و کارآمد از زبان انگلیسی استفاده کنند.